بشکست اگردل من

 بشكست اگر دل من به فداي چشم مستت
                             سر خم مي سلامت شكند اگر سبوئي
    همه موسم تفرج به چمن روند و صحرا
                        تو قدم به چشم من نه بنشين كنار جويي
    نه به باغ ره دهندم كه گلي بكام بويم
                             نه دماغ اينكه از گل شنوم به كام بويي
    ز چه شيخ پاكدامن سوي مسجدم بخواند
                    رخ شيخ و سجده گاهي سر ما و خاك كوئي
    نه وطن پرستي از من به وطن نموده ياري
                      نه ز من كسي به غربت بنموده جستجويي
    بنموده تيره روزم، ستم سياه چشمي
                            بنموده مو سپيدم، صنم سپيد روئي